
bitti,ey platonik,
son sözlerimi suya yazdım,
rüzgara söyledim ,gitti.
yüreğimin bir köşesinden çıkarıp seni,
herhangi bir köşesine bıraktım.
sonunda ,seni de sıradanlaştırdım
haberin olsun ey yarrr.....
dilimde ,hiçbirzaman söylemeyeceğim,ama;
söylemeyi arzuladığım kutsal bir dua gibi kalakaldın.
dilime oturdun,
içime oturdun,kii ,pişmanlıklarım patlak verdi...
misal;
düşün bi ey yar;
bomboş bir defter,
herbir sayfasına
' sen ulaşılmazımsın' yazmıştım
şimdi;defterin enson sayfasının,
enson boş kalan satırına yazıyorum;
'sen ulaşılmazımsın'
.........ve şunu bil artık;
tekrar yeni bir defter hiç açılmayacak
tüm herşey; ulaşılmazımla kaldı,bitti..
senin bende,belki de benim sende nihayetim geldi.
kırgınlığım,öfkeye dönüşmeden,
öfkem ;kine ve nefrete dönüşmeden,
nefretimle seni kusmadan
....................benden uzaklaşşş.............
ne geriyi düşün,ne de tekrar bana dönmeyi,
kaç,kurtul benden,henüz vakit varken,,,
bilmeden silahla oynamışız;
mermi namluya tam girecekken;
ya da girmemişken;
şimdi;silahları bırakalım
arkamızı dönüp,geriye bakmadan
çekip gidelim:::::::::::::::::::::::::::
LAZKOPAT

başlık harika..gibi oldum.
YanıtlaSilÇok kapılınca olabilecek bir şey bu.