NE VARSA TÜKENMİŞ; BİTMEYEN BİRTEK ŞEY KALMIŞ

Herkese yetecek kadar öfkem var benim,
Mevsimlere sığdırsam; taşar
Yaza da yeter,kışa da;...
Cihan- a bile hükmeder benim öfkem,
Gariptir,bilinmez ama;
hiç can yakmaz benim öfkem;beni yakmaktan başka...
Gözyaşım akmaz ağlasam da,gözümden,
Öfkem fışkırır yanarsa canım,bakışlarımdan,
Çaresiz,beli bükük bırakır,
cefa yaşatır da yaşatır,saatler hep çıkmazlara dayanır,
Sanki,ruhumu kafeslere kapatır...
Alır da başımı,cismimi,bataklığa saplatır bu sevda,
- ÖFKE DORUĞA ULAŞIR !...
Ne hedef kalır yaşama dair,
Ne de yazılacak kelimeler,beyaz sayfaya...
Ne söylenen türküler tamamlanır,ne de gidilecek yol...
Ne sevdaların sonu gelir,ne de yeni sevdalara atılan adımların
Hayat hep yarım kalır...
Ve...hiçbişeyi beklemem artık;
yoldan gelecek de yoktur,yolculayacaklarım da...
bekleyenim de yoktur,hasretlilerim de...
dostum da yoktur,düşmanım da,yakama yapışanlarım da..
ölüm yüklenmişken omuzlarıma,
geriye bekleyecek hiçbişeyim kalmamıştır;
tek gerçek olan ;ölüm den başka...
bir adım O gelir bana;ben O na giderim;koşarcasına,
tükenmeyen sevdamla...

lazkopat özgün yazım.25.05.08